تبلیغات اینترنتیclose
من پروینم ،دختر ساسان با نطفه ای دیرینه ( لیلا کرد بچه)
پیچک( لیلا کرد بچه)
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ دوشنبه 10 تير 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

ای مرزپر گوهر

**

من پروینم ،

دختر ساسان

با نطفه ای دیرینه تر از « کَشَف رود » در زهدانم

و گیسوانی که بر شانه های بیگانه نخواهند ریخت

  

گاهی دامنم را

بر پله های تخت جمشید می کشانم و

آوازهای بومی سر می دهم

برای مردان سرزمینم که با تفنگ می خوابند

و پشت پلک هایشان آرامش زنانی است

با چین دامن هایی که به لهجه های محلی می رقصند

و دخترانی که رودخانه ها را

کوزه کوزه به خانه می برند

 

 

گاهی تنهایی ام را

با نقشینه ی غارهایت قسمت می کنم

بی آنکه ردم را در هیچ کتیبه ای بیابند

و سال های دور ببینی

دختری که دریاهایت را

در خالی صدف هایش ریختی

در انتظار خروس های لال نمی ماند ؛

صبح را از پشت دروازه های مشرق بیرون می کشد و

شبانه لالایی هایت را

از تمام سیم های خاردار جهان عبور می دهد

 

 

گاهی

یادش می افتد چقدر درد دارد

و چشم های بی گدارش به آب های آزاد می زنند

ننگ عهدنامه ها را

درست در لحظه ای که زنان حرمسرا

گیس های هم را می کشند

.

.

.

بخواب مادرم

شب از نیمه گذشته است

و پاسبان ها « مرزهای پرگهر » را

                                   سوت می زنند.

 

 

   كُردبچه
ليــــــــــــــلا
 

صدایم را از پرنده های مرده پس بگیر/ انتشارات دفتر شعر جوان

http://shearkord.blogfa.com/1391/02

 

برچسب ها : ,

موضوع : لیلاکردبچه لیلی سوم, | بازديد : 216

Flag Counter